Kievitsbloemen en daslookpesto...
Geen voorjaar compleet zonder mijn favoriet: de kievitsbloem.
(foto: uit de moestuin).
In het kleine verwilderde stukje achterin groeit daslook. Van de NRC 'toverkol' (Marjoleine) een recept voor daslookpesto. Hoe yuppie! Maar het is, desdanks, heerlijk. (in de blender: daslook, walnoten, olijfolie en parmezaanse kaas, druppeltje citroen).
CBK tenslotte....
Gelukkig is er gisteren eindelijk - na 2 weken - een nieuwe versie van mijn werk 'Alles heeft een prijs' herrezen. Met de hulp van het CBK, van Jauke die erg goed hielp, van goedwillendheid. Wat een energie gaat er verloren als iets niet lekker loopt. Ik hoop dat het publiek dit respecteert.
Gisteren was er trouwens een echtpaar die er echt niets van vond: suiker?
Misschien wil ik wel teveel vertellen!?
Gisteren ook weer een stap verder gekomen met de zoektocht voor het UMCG. Eng en spannend: ik mag naar de snijzaal van het UMCG.
(wordt vervolgd)
CBK - vervolg
Hannah Streefkerk vertelde gisteren dat ze me had zien zitten op de Facebook site van het CBK. Voila!
(ik ben niet 'op facebook' erg he?)
Verder is er eindelijk een afspraak met het CBK - morgen gaan we herstellen! Ik ben opgelucht dat ze me willen helpen.
En er gebeurt meer. Max gaat in gesprek over het lassen (voor deze zomer). Ik probeer de catalogus tekst af te maken...
Tenslotte: het nadenk proces voor een werk in het UMCG is begonnen. Iets heel anders dan anders - hoewel? (wordt vervolgd)
einde van Winder Picknick (19-03-2012)
Vandaag was het zover. Vanmorgen nog een foto gemaakt - op dag 39 - en vanmiddag waren de beide stoelen en de tafel helemaal weg. Ik mis ze, onder de grote beuk. Ik weet maar van een klein handjevol mensen die ervan wisten. Eigenlijk ben ik wel benieuwd of het meer mensen was opgevallen.
Vandaag ook gesproken over een kans in het UMCG - een grote, vitrine achtige kast mag worden gevuld. Mijn 'vergankelijke' werk - 3 maanden. Wat een super uitdaging - ik hoop dat het gaat lukken!
Voor de nare situatie in het CBK is nog geen oplossing. De verantwoordelijke voor het kapotmaken van het werk door 'het publiek' is de kunstenaar ?
Shit happens .......
Het werk in het CBK werd (zoals gezegd in een eerder log) bij de opening onder de voet gelopen. Niemand voelt zich verantwoordelijk 'shit happens' is eigenlijk de dooddoener. Wat ik ga doen? Wie weet raad?
Er is geen contract - dus als ik me terug trek dan is er ook geen contractbreuk. Maar het is voor niemand 'leuk' - en ik blijf zitten met een onmachtig en verdrietig gevoel.
Gelukkig vanmorgen in het atelier een foto van de aanzet voor mijn 'droge tuin'. De stadstuin is steeds vaker een zee van beton. Mijn installatie is een aanzet, meer gieters volgen hopelijk. Wat hebben ze allemaal toch een eigen karakter.
Opening......
We waren nog niet gearriveerd of ik lag alweer met ad hoc 'werktuigjes' op mijn knieen, omdat het publiek mijn 'werk' als short-cut had gebruikt naar drankjes en jassen. Mensen. U bezoekt een tentoonstelling voor beeldende KUNST. Mogelijk doet ook de vloer mee, zeker als deze van suiker blijkt.
Wat ik gisteren strak en mooi heb achtergelaten - is bij de opening vertrapt en niet meer echt te repareren. De 'strakke' bak is uit zijn verband.
Lang niet elke plek kan de uitdaging aan. Kwetsbaar werk. Klote.
Bezoekje CBK
Vandaag met mijn ouders naar de tentoonstelling geweest. Pa heeft tenslotte voor de technische ondersteuning (het houten frame) zorggedragen. Ze vinden het mooi, interessant.
Verder eigenlijk geen reacties gehad - dan 'het lijkt wel een schaakbord'.
Wel, het is niet zo bedoeld. Maar het nederlands grondgebied kan er misschien symbolisch wel mee vergeleken worden!
